BIBINGKA ROYAL

BIBINGKA ROYAL ( pangalan) [bee-bing-kah] Isang kakaning Pinoy na ginawa mula sa galapong. Niluto sa isang espesyal na luad, na nilatagan ng dahon ng saging, Inihu-hurno na may nagbabagang uling sa ibabaw at ilalim, pinai-ibabawan Ito ng hiniwang keso at itlog na maalat. Pinapahiran naman ng mantikilya, binubudburan ng asukal at pinaululutong ang ibabaw bago hanguin sa lutuan. Inihahandog ng may kasamang ginadgad na sariwang niyog at mainit na tsaa.

Pag-gawa ng galapong ang laging unang hakbang sa pagluluto ng bibingka, at bigas ang pangunahing sangkap. Medyo may kadalian na ang pag-gawa ng bibingka sa makabagong panahon kung ikukumpara sa panahon ng lolo ko. Tama ka ! Mas madali kung bibilhin na lamang, at may libre pang tsaa at tsismis ng tinderang si aling Basyang. Pero tandaan mo, hindi araw-araw ay pasko. Kung marunong kang gumawa ng bibingka, kahit Todos Los Santos pwede mong gawing pasko, lagi ka pang mayayakap ng waswit mo.

Desyembre 16, ito ang unang araw nagsisimula ang simbang gabi. Ito ang pinakahihintay at pinaka-espesyal na mga araw sa tuwing papalapit na ang kapaskuhan. Sa mga kabataang hindi naman tunay na panatiko, ngunit nakukumpleto ang simbang gabi. Maa-liwalas at may ngiti kung babangon sa madaling araw, bakit nga ba ? Syempre dahil sa may kasamang tsik sa pagsimba, at masaya pang naglalakad sa may kalahating kilometrong layo. Paano naman kung ang pamilya ang kasama sa pagsisimba: mahirap gisingin at pagdating sa simbahan, bali ang tukang nakabukaka ang bibig, at kulang na lang ang mag-hilik. Pagkatapos ng misa, ang tanong kaagad ay,, "saan tayo kakain ng puto bumbong at bibingka?" Ito ba yung tinatawag na simbang puto bumbong.

Sa kada bayan o probinsya ay may kanya- kanyang pamamaraan sa pag-gawa ng bibingka, nariyan na ang paglalagay ng kung anu-anong pang-ibabaw na palamuti o sangkap, at may mga bibingkang siksik at malambot ang pagkaka-gawa. Kung ako ang tatanungin, mas malinamnam  kung sa luad ito lulutuin. Ang mabangong amoy na mula sa dahong saging, sa lutuang uling. Bibilib ka talaga sa galing ng mga pinoy, pinagsabay na agad ang grill at broil sa pagluluto, may baga sa ibabaw at ilalim ang hulmahang lutuan ng bibingka. Kung nais maa-aring gumamit ng bigas, ibabad lamang ito magdamag sa tubig, kinabukasan ay iparaan ito sa de koryenteng gilingan. Tulad ng nabanggit ko sa mga naunang blog, mahirap gawin ito sa unang panahon. Ginigiling ito sa gilingang bato o ipinagigiling sa palengke. Sino ba raw ang mag-iinteres gumawa nito, kung wala naman daw oben o hurno. Tulad ng sabi ko, maa-aring gumamit ng kalang de uling, ang pang-ibabaw naman ay kapirasong yero na may nagbabaga ring uling. 

Dito sa aming lugar, may mga tinda rin namang bibingka. Ga-suntok ang laki at masarap din naman ang timpla, ngunit may kamahalan ang halaga. kaya't mas nais pa ng ibang hindi marunong magluto, na bumili na lamang ng mix at sila na lang ang gumawa. Bakit pa bibili ng mix, kung ganitong kasimple lang ang pag-gawa ng bibingka. Magagawa mo pang mag-bawas o magdagdag ng timpla, tulad ng asukal. Pag may kasiyahan tulad ng Christmas potluck, magdala ka ng bibingka. Hindi mo alam na baka ikaw ang maturingang reyna ng bibingka, at lagi ka na ngayong mai-imbitahan sa kahit ano mang okasyon, dahil sa iyong bibingka. Bumili ka na ng maraming arina, at mag-alaga ka na rin ng pato, para makatipid sa itlog.

At para sa tamang timpla, itutok lamang ang daliri sa larawan.

BIBINGKA ROYAL

Nilimbag Ng pinoy hapagkainan17:26

0

Tuloy na Pagbasa

KALAMAY

KALAMAY  (pangalan) [kä-lah mäy] Ito ay ginawa sa pamamagitan ng pagkatas ng gata mula sa kinayod na niyog, giniling na malagkit na bigas na kung tawagin ay galapong at asukal na pula. Panay na paghalo sa pagluluto ang ginagawa sa mahinang apoy, hanggang sa magpantay-pantay ang pagkunat.

Sa pagluluto ng kalamay, laging nauuna ang gata. Hindi dahil gawa ito sa gata, Batanggas at Bikol na naman ang sikat. Bigyan naman natin ng buhay ang norte, bago tayo dumako sa timog o hilaga. Kung ikaw ay patutungo sa norteng bahagi, halimbawa na ang Pangasinan o Ilokos sakay ng pambansang kuneho (Philippine Rabbit!!), siguradong titigil sa Rosales. Sa terminal ng bus, naroon na yata ang lahat ng produktong kakanin ng norte, hindi ka pa nakakarating sa patutunguhan matitikman mo na ang mga pinagmamalaking kakanin. Unang una na ang tatak Ilokano, ang makunat na makunat na kalamay na nakabilot sa dahong saging. 

Mga lakay, sakay muna tayo ng tren patungong Timog. Mula pa laang sa Tutuban, kalamay na ang iyong makikita. Sa Binang Laguna, kung saan sikat sa pag-gawa ng mga kakanin (dahil siguro may karugtong na Binan ang bawat pangalan ng kanilang produkto, tulad ng puto Binan at kalamay Binan ang ilan). Hindi rin patatalo ang mga uragon. Kung kaya nilang magpamaga ng almoranas, kaya rin nilang pahilabin ang tiyan sa sarap ng kanilang kalamay. Sa dami ba naman ng niyog at tubo sa Bikol, sigaradong kayang kaya nilang gumawa ng pinaka masarap na kalamay. Kung gusto mo, lalagyan pa nila ng CHILLI SPICE. 

May mga ilang bayan din ang kilala sa pag-gawa ng kalamay, tulad ng Mindoro, Iloilo , ang kalamay hati ng Bohol at sundot kulangot ng Baguio. Ano nga ba ang pagkakaiba sa mga kalamay na ito, ang marangyang sisidlan at presentasyon, mga pangalang madaling tumatak sa isipan at mga sangkap na hindi mo sukat maisip na maa-aring gamitin at humihila sa iyong tikman ito. Halimbawa na ang paglalagay ng peanut butter, ang unang iisipin mo ay, hindi  kaya magkalapugan ang iyong tiyan at dali-dali mong hahanapin ang silid pahingahan (Rest Room yan ha)? Kahit papaano ay susubukan mo pa rin. Ano nga ba ang kalamay? Sa pangkalahatang kasagutan, ito ay isang kakanin na gawa sa pinakunat na arinang malagkit, asukal at niyog. Kaya naging espesyal ang kakaning ito dahil pawis ang puhunan sa pag-gawa nito, wala pa riyan ang kulani sa kili-kili. Isang pakikibuno ng paghalo sa mahinang apoy, upang makamit ang kunat na nais. Kunat ang paga-aantas sa kalamay, primera klase ang pinakamakunat, Dahil sa matagal na proseso ng pagluluto. Hindi magandang negosyo ang kalamay sa Ibang bansa tulad ng Amerika, kung saan per-ora ang pasuweldo. Siguradong malulugi ka tsong. Mahal ang magiging presyo, hindi kayang bilhin ng mga makukunat.

At para sa tamang timpla, itutok lamang ang daliri sa larawan.

KALAMAY

Nilimbag Ng pinoy hapagkainan09:01

0

Tuloy na Pagbasa

KARE KARE

KARE KARE  (pangalan) [kä-reh kä-reh] Ito ay ginawa mula sa sabaw ng nilagang buntot ng baka, pata ng baboy, mukha ng baka, karne ng baka, at paminsan-minsang sinasamahan ng tuwalya. Mga gulay na isinasahog ay ang talong, petsay, sitaw, puso ng saging o iba pang mga gulay. Pinalapot ang sabaw  sa sinangag na mani at bigas o peanut butter. 

Maaaring bumungad agad sa ating pansin ang  isang mangkok, na may hiniwang buntot at gulay na  lumalangoy sa makapal na madilaw-dilaw-na salsa. Ang ginisang bagoong na nasa maliit na platito, na syang nagpapasarap at nagpapatingkad sa lasa ng kare kare. Sino ba ang hindi mawiwili; bukod sa panglingguhan ulam, ito ay inihahanda lamang sa mga espesyal na okasyon. Kung kaya't ang pananabik siguro na makatikim, ang siyang tunay na dahilan. Subukan mong ihanda ito araw-araw, ewan ko lang kung hindi ka ma-uya at baka tuyo at sinangag naman ang iyong hanapin.

Tulad ng maraming bagay o lutuing Pinoy, may ilang mga kuwento tulad ng sa pinagmulan ng mga ito. Walang katiyakan, dahil ito ay salin-saling kuwento lamang  mula sa unang panahon. Ang una ay; nagmula ito sa bayan ng sentro sa pagluluto, ang  Pampanga. Ang pangalawa ay; ito ay inihahanda sa marangyang piging ng mga Moro na nanirahan sa Manila bago pa man dumating ang mga Espanyol. Alin kaya ang malapit sa katotohanan ? Pampangga; maa-aring totoo, dahil sila ang kilala sa larangan ng pagluluto. Moro; malapit sa katotohanan, dahil karaniwan sa kanilang salita ay inu-ulit. Tawi Tawi, Lapu Lapu at moro moro. Kare Kare, posible ba? 

Ano ba sa ingles ng peanut butter ? Mantikilyang mani ? Hindi naman puwedeng sabihin na walang tamang pangalan sa tagalog ang palamang ito, gayong nabibili at ginagawa naman ito sa Pilipinas. Bakit naman kasi pinangalanan ng mga Amerikano ito ng butter, puwede namang spread na lang. Ang almond ay almond spread, at ang matamis na bao ay coconut spread, ang gulo. Wala namang halong mantikilya ang pag-gawa nito, minsan kung iisipin hindi sila marunong mag-ingles, talo pa ng Pinoy.

Balik uli tayo sa "maala-ala mo kaya" o " Nung bata pa si sabel", naala-ala ko kasi yung pagluluto ng aking inay ng kare kare, Mukha ng baka ang ginagamit. Kahalintulad kasi ito ng litid, maganit na malabot pag iyong nginunguya. Pag maagang lumuwas sa pamamalengke si inay, siguradong hahabol ito sa mga matadero. Hindi madaling nakaka-kuha ng mukha, at kapag hindi umabot, buntot at tuwalya ang kapalit. Pinulbos na sinangag naman na mani at bigas ang ginawang pampalapot, at atsuete ang pampakulay. Sabi ng iba, sila ang magaling na magluto ng kare kare. Hindi ako naniniwala, ok pa kung sasabihin nilang sila ang pinakamagaling gumawa ng bagoong. Siguradong masarap ang kare kare nila, subukan mong kainin ang kare kare ng walang bagoong, ewan ko lang kung hindi ka magreklamo. Tama ba ako bay ?

At para sa tamang timpla, itutok lamang ang daliri sa larawan.

KARE KARE

Nilimbag Ng pinoy hapagkainan17:56

0

Tuloy na Pagbasa

ENSAYMADA

Ensaymada (Pangalan): [ənsə.iˈmaðə] Isang uri ng pastelerya o tinapay na hugis ikid pabilog, pinahiran ng   mantikilya at pinaibababawan ng asukal at ginadgad na keso.

Habang namimili kami sa isang pamilihang pinoy, upang humanap ng mga gagamitin sa pag-gawa ng pambonete. Tumambad sa akin ang Ensaymada na mula pa sa ating bansa, ito ay nabibilang na mga kakaning ilado o nakahanay sa reprihadura. Bigla na namang nabago ang ihip ng hangin, dumampot ako ng Eden cheese at Star margarine. Ang pag-gawa ng Ensaymada ay halos kahalintulad ng Cinnamon Bun, sa halip na asukal at kanela, asukal at keso naman ang sa ensaymada. Siguro ginaya sa atin ng banyaga ang proseso, dahil nasarapan ng matikman ang ating paboritong menendal. "Bahala na kayo, kung maniniwala kayo".

Ang tradisyunal na Ensaymada ay isang simpleng margarina at asukal lamang ang pangibabaw, ito ay magkakadikit na nakasalansan sa latagan kung ihuhurno. Isang simpleng tinapay na nakahilera kasama ang mga kalihim, kababayan, sputnik at iba pang pastelerya. Sa makabagong panahon, ito ay indibiduwal na nakabilot sa plastik na may etiketa ng panaderya. Kay tagal din namang nawala sa kasikatan si Nino, ngunit ng bumulaga ang supermelt, bumandera na naman si little man. Sa sobrang pagkasikat, tinalo pati Goldilocks at Red Ribbon. Bakit nga ba sumikat ang supermelt, dahil ba sikat na artista si Nino?  Kayo, gusto nyo rin bang sumikat? Negosyo rin kayo ng Ensaymada, " MELT IN YOUR MOUTH, NOT IN YOUR HAND" diba sa M&M yon ?

Madali lamang ang pag-gawa ng Ensaymada, kailangan lamang sundin  ng tama ang mga proseso. Hindi kami gumamit ng mga de-motor na kagamitan sa pag-gawa, simpleng mano-manong lamang ang aming ginawa. Upang maipakita namin sa lahat ng tagasubaybay, ang tradisyunal na pamamaraan. Sa unang panahon ng pananaderya, minamasa ang arina ng mano-mano. Ipinapalo ito sa malapad na latagan upang maging makunat. Dahil sa mainit ang loob ng panaderya, nakahubad at tumatagiktik ang pawis ng panadero. Hindi ko sinasabing tumutulo ito sa masa, mainit lang talaga sa loob ng panaderya.

Star margarine ang ating ginamit na pamahid, “Iba na’ng matangkad!”. Carnation Evap naman ang ating ginamit na gatas, dahil yung isang klase ng gatas, laglag yung komersyal, hindi tumaas yung artista, ngunit sumikat naman sa pag-gawa ng Ensaymada. Sinubukan rin naming gayahin ang proseso ng cinnamon bun, na pagsamahin ang tinunaw na mantikilya at asukal bago ipahid, bago pa-ibabawan ng ginayad na keso. Mayroon din namang Star margarine sweet blend, upang hindi na magdagdag ng asukal. Hindi ko inirirekomenda ang mga produktong nabanggit, una; hindi naman ako babayaran nila at dahil pag sumakit ang inyong tiyan, ayokong ako ang sisihin ninyo. 

At para sa tamang timpla, itutok lamang ang daliri sa larawan.

ENSAYMADA

Nilimbag Ng pinoy hapagkainan11:39

0

Tuloy na Pagbasa

BUTSI

Butsi o Buche (Pangalan) : Sa ibang kahulugan , mga lamáng-loob ng manok at iba pang kaurì nito. 
( Idioma) : Ipinagpuputok ng butse , Ikinasasama ng loobin
(Pangalan) : Kahulugan ukol sa paksa, kakaning malagkit na pinalaman ng minatamis na munggo.
Kahulugan sa pangkabuuan : Sa loob, loob, niloloob o ano mang bagay na nauugnay sa salitang loob.

Bakit butsi o butse ang itinawag sa minindal na ito ? Dahil ba kahalintulad ito ng butse ng manok na may palaman sa loob, mainam na lang minatamis at hindi lasang mga dahong sangkap ang ipinaloloob dito. Dahil sa tuwing kakainin mo ito, parang nasa isipan mo ang karugtong ng puwit ng manok. Punta naman tayo sa matinong paksa; mainam na lamang at nauso na ang pag-gamit ng mga pulbos na sangkap, isang kunbinyenteng pamamaraan sa mabilisang produksiyon. Naa-alala ko pa nung kabataan ko, sa tuwing hapon ako ang nauutusang pumunta sa palengke upang magpagiling ng galapong. Kinabukasan pa ito makukuha, dahil kinakailangan pang ibabad ng magdamag. Mayroon kaming maliit na pundahan, kung saan halos ng mga kumakain ay mga nag-iiras (gumagawa ng asin). Mga kakanin ang pangunahing tinda, kaya abala na sa pagluluto bago sumapit ang hapon. Minsan puputok ang iyong butsi, dahil magdamag na walang kuryente at mag-gigiling ng mano-mano sa gilingang bato.

Marami talaga ang nababago ng panahon, si mang Beng pandak lang ang hindi nabago. Laging nakatingala kung makakasalubong mo, upang makilala ka. Minsan masasabi mong, "Mang Ben, wag kang masyadong makatingala, baka pasukin ng ulan yang ilong mo". Ang ibig kong ipaliwanag, ay ang mga sangkap at pamamaraan ng pagluluto. Ngayon, kahit anong oras ay maari kang gumawa ng kakaning galapong. Marami na ang naglabasang mga pulbos na sangkap, tulad ng pulbos na arinang malagkit, arinang bigas, arinang patatas at marami pang iba. Kahit saan ngayon, ito na ang napipiling hanapbuhay.Tulad ng butsi, isa na itong pangkaraniwang minindal. Kung hindi ka makakakita sa pondahan, maghintay ka ng alas tres. Isang bloke pa ang layo maririnig mo na ang hiyaw ng tindero, butse, bitso karioka. Isang tipikal na tindero na may sunong na bilao sa ulo, bilot ito ng isang malapad na plastik. Mabibili ito na nakatuhog sa tuhugang kawayan, pagkatapos mong kumain may tutpik ka na rin.

Mahilig ka ba sa butsi, ano ang mas gusto mo, yun bang pangbalot o palaman? Maa-aring sabihin mong parehas, sa dahilang butsi ang niluto mo. Kung palaman ang ibig mo, Minatamisang munggo ang tawag doon. At kung pambalot naman ang nais mo, siguradong donat ang iyong gusto. Yun bang tipong Munchkins ng dunkin. Kung pambahay ang aking gagawing butsi, bumibili na lamang ako ng halayang ube sa bote at iyon ang aking ipinalalaman. Masarap at siguradong magugustuhan ninyo, wala pang masasayang na palaman. Hindi naman mahirap hanapin ang butsi, kahat saang lupalop ka ng mundo mapunta, basta may Intsik, mayroon ding butsi. Sila nga raw ang una at may dala ng butsi sa Pilipinas. Ngunit kung titingnan at babasahin mo sa wikipidya, halos lahat ng bansa sa Asya ay may kanya kanyang tawag sa lutuing ito. Kaya, ano ang gusto nyo sa butsi? SYEMPRE YUNG LIBRE...

At para sa tamang timpla, itutok lamang ang daliri sa larawan.

BUTSI

Nilimbag Ng pinoy hapagkainan22:49

0

Tuloy na Pagbasa

NILUPAK

Nilupak (nilupàk) Pangalan Isang pamamaraan ng pag-gawa ng kakanin sa pagmamasang paraan gamit ang lusong.
Nilupak na Saging o kamoteng kahoy mga uri ng pag-gawa nang nilupak.

Iilan lamang siguro sa mga Pinoy ang hindi nakaka-alam sa meryendang ito, isa na siguro yung mga namulat sa banyagang kakanin. Kung saan ginagamit ay patatas at inihahandog kasama ay karne. Alam na ninyo siguro ang ibig kong sabihin. Kung ako ang tatanungin at kaidad lamang kita, lumaki sa bukid, parehas lamang siguro ang ating naging gawi. Hinihintay lumaki laki ang bungang saba sa puno ni mang bestre, sa paglubog ng buwan sabay na mawawala ang saging. Kasama ang mga tropa, may kanya kanyang dala na gatas, star margarina at kaldero kung saan ito babayuhin. Kung tag-panahon ng kamoteng kahoy, nanatiling nakatayo ang mga puno ngunit limas na ang mga bunga. Yan ang kasaysayan ng nilupak sa aming bario, sa inyo....ganoon ba rin ?

Ang aking kinagisnan sa pag-gawa ng kakaning ito ay ang pag-gamit ng pambayo at lusong, ito ay isang uri ng almires na gawa sa malaking puno ng kahoy. Ito rin ang ginagamit sa pagpi-pipig o pag-gawa ng pinipig. Habang binabayo, sabay ding tumatagaktak at tumutulo ang pawis ng tagabayo. dahil habang kumukunat, lalo itong humihirap na bayuhin. Tanging gatas at margarina lamang ang isina-sangkap, ang pagdaragdag ng niyog ay nagaya lamang sa mga bayang sagana ang niyog at wala ng pagdalhan, kung kaya't pati dinuguan ay ginagataan. Huwag kayong tumawa, masarap yon. 

Isang napakamahal na kakanin ang nilupak, nabibili ito sa harap ng paaralan o tuwing linggo sa simbahan. Nakabundok sa isang bilao na may dalawang kulay, ang ube at kulay gatas. Ginagayat ng ubod ng nipis, pinapahiran ng margarina at inilalagay sa dahon ng saging. " Ti Goyeng pakidagdagan naman" sabi ko, " alam mo ba ? Mataas na ang mga bilihin ngayon, ang kamote , saging at maging ang gatas. Si Kosmeng pandak na lamang ang hindi tumataas, kung gusto mo? dagdagan kita ng isang hiwa, ngunit walang margarina". Ang lupet, sa isang sinabi ko, sampu na ang naging sagot, punong puno na tuloy ng laway yung nilupak ko.

Umalis ako bitbit ang nilupak na walang margarina, halos lahat ng kakilalang makasalubong ay nagtatanong kung ano ang aking bitbit. Iisa lang ang aking sagot, ano pa kundi nilupak. Pagsapit sa bahay, agad-agad kung pinahiran ng Star margarin at unti-unti kong ninamnam ang lasa ng aking nilupak. Ngunit paglipas ng panahon, pinadali na ang pag-gawa ng nilupak. Iba-ibang pamamaraan at sangkap. May gumagamit ng puwit ng tasa, tinidor, pangmasa ng patatas at blender. Parehas rin lamang ang lasa, hindi ka pa naghirap, itsura lamang ang naiba. Sa mga kababayan nating nasa ibang bansa, kung saan limitado ang mga kinakailangang sangkap sa pag-gawa ng mga kakaning Pinoy, sila ang mga patuloy na umi-isip ng mga pamamaraan sa makabagong panahon kung kaya't utang natin sa kanila ang bagay na ito. 

At para sa tamang timpla, itutok lamang ang daliri sa larawan.

NILUPAK

Nilimbag Ng pinoy hapagkainan12:35

0

Tuloy na Pagbasa

BEEF TAPA

Tapa ( tapà), Pangalan Isang pamamaraan ng pagpe-preserba ng ano mang karne, para sa pangmatagalang pag-iimbak

Tapsilog ( tapa sinangag itlog) kaugnay Isang klase ng paghahanda sa lutuing ito, Kung saan inihahanda na  kasama ang itlog, sinangag na may malutong na bawang at sawsawang tinimplahang suka, ketsap at siling maanghang.

Kahit naman siguro saang panig ng Pilipinas, kilala ang tapa. Nagkataon lamang na ito ang napagtuunang gawing negosyo sa Paranaque city, kung saan naghilera ang tapsihan sa kahabaan ng  Don Galo. Yan ang nakakatuwa sa ating bayan, kung gusto mong makilala ang iyong bayan. Magtayo kayo ng isang uri ng negosyo, tulad ng karinderya na ang pangunahing inihahanda ay adobo. Kanya kanyang pakulo, adobo sa gata, adobo sa suka, adobong siling labuyo ( labas ang almuranas), kalderobo (kalderetang adobo) o kahit na sinigang na adobo. Kahit walang lasa ang lutong adobo, feeling sikat kahit  limampung milya ang ibiniyahe, maipagyabang lang na kumain sa adobohan at ipo-post sa Facebook. Sosyal di ba ?

Bago tayo pumalaot, bibigyan muna natin ng kaunting pansin ang ating Tapa. Ang orihinal o unang pamamaraan sa pagta-tapa ay isang simpleng pagpepe-preserba ng karne. Sa kabundukan ng Quezon, kung saan marami pang mga katutubo, una kong nakita at natutunan ang pag-iimbak ng karne. Ang karne ng usa ay hinihiwang maninipis at isinu-suksok sa bumbong o kawayan na may maliit na tuluang butas sa ilalim. Ito ay pina-iibabawan ng maraming asin, tatakpan ang ibabaw at ibibitin. Ang dahan dahang patak ng asin ay kakagat sa karne at ito ang magsisibing preserbatibo sa tapa, Siguro kung may fridge sila, hindi nila ,mai-isip gawin ito. Ang isang pamamaraan na aking nagustuhan ay ang pagpapausok sa karne matapos asnan, smoked beef jerky ang dating ng lasa. Bakit tapang kabayo o kalabaw ang pinaka-espesyal na uri ng lutuing ito, at ating hanap-hanap. Sa aking pagkaka-alam, karne pa rin ng baka ang pinakamasarap na uri ng karne, katamtaman lamang ang laki ng hilatsa. Mentality lamang ang dahilan, yun bang palahanap sa wala. Kung ang pag-aangkat ng karne ng kabayo ay mas marami sa baka, siguradong baka ang ating hahanap-hanapin. Kung gusto mong makatikim ng tapang kalabaw, hintayin mong kumidlat ng malakas o di kaya may magbigting kalabaw, siguradong on sale at free delivery.

O paano mga kaibigan sisimulan ko nang pumalaot, babangka na si Pinoy. Tulad ng dati magsisimula tayo nang "nung bata pa ako". Sisimulan natin sa bolahan ; mahilig sa larong basketbol ang tropa, piso-piso ang pustahan nagkakabasagan na ng mukha. Kaya binago namin ang pustahan, dahil puro masisiba, ginawa naming pustahan ang tapa. Kung sinong grupo ang matatalo sa laro, ay siyang magbabayad sa tapahan. DCMV at Rosalis ang kilalang tapahan sa aming bayan, at siguro isa kami sa isang dahilan kaya pansamantalang nagsara ito (Huwag nyo ng itanong kung saan ito, baka ma-buro kayo sa haba ng babasahin nyo). Balik tayo sa pagkalugi ; may offer silang " one to sawa ang kanin" ibig sabihin libre balik sa kanin. Apat na malilit  tapa ang laman ng kada plato at ang kanin ay nasa isang malaking bandehado, kung saan ito ay paghahatian namin. Unang balik, mabilis ang dating ng serbidora, sa pangalawa at pangatlo ito ay unti-unting bumabagal (asar nga, nakakabitin) Sa pagsapit ng ika-apat at lima, lalong tumatagal ang paghihintay. Tatawagin ang serbidora at itatanong yung kanin, Pa-irap na sasagot ang iritadong serbidorang bakla " saglit  lang ho, nagsasaing pa" at pabulong na lalayo " siguro may mga buwaya sa tiyan ang mga ito".

Paano ba raw iniluluto ang tapa "syempre sa apoy". Marami ang pamamaraan sa pagluluto ng tapa, maa-aring prituhin lamang ito sa mantika, tuhugin at isalang sa ihawan o di kaya ay ilagay sa hurnohan. Sa pagta-tapa, maaring simpleng asin at paminta lamang ang sangkap. Ang malinamnam na sinangag at sawsawang ma-anghang na suka't ketsap ang naghahatid ng kaka-ibang lasa sa pagkaing ito. Marami ng klase ng tapa ang naglabasan, tulad ng pagsikat ng Pampangga sa pag-gawa ng tapa, ang Bulacan kung saan daw ito nagmula. Wala pa riyan and ibang bayan, na sila daw ang may pinakamasap na uri ng tapa. Ang paglalagay ng karagdagang sangkap upang mapaunlad ang negosyo, at kaii-ibigan ng mga mamimili. Sa mga tapahan naman, kanya kanya silang pakulo; nariyan na ang "famous at original", sa limang original, masisira pa yata muna ang ulo mo sa kai-iisip kung sino ang pinaka-original. Bakit hindi nila lagyan kung kailan sila nagsimula tulad ng "since 1940". Famous, sikat na ba sila, at paano nangyari yon. "Dong, ten thousand ang likes namin sa Facebook, kaya famous na kami". Kayo, sikat na ba kayo ?

At para sa tamang timpla, itutok lamang ang daliri sa larawan. 

BEEF TAPA

Nilimbag Ng pinoy hapagkainan10:35

0

Tuloy na Pagbasa